العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
160
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
و اعتمادت در اين كار و در كارهاى ديگر خود بر او خواهد شد . در مشكاة الانوار همچنين نقل شده . 63 - تمحيص . از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود . سزاوارترين مخلوق خدا به تسليم در برابر قضاء الهى آن كسى است كه معرفت و شناخت او به خدا كامل باشد . و آن كس كه راضى بقضاء الهى باشد جريان قضاء خداوندى در حق او توام با اجر و پاداش بزرگ خواهد بود و آن كس كه از قضاء الهى ناراضى باشد قضاء خداوندى جارى شده و او از اجر و پاداش محروم خواهد شد . در كتاب مشكاة الانوار از كتاب محاسن همين طور نقل كرده است . 64 - صفوان جمال از موسى بن جعفر عليهما السّلام كه فرمود آن كس كه معرفت و شناخت خدا را از راه صحيح و از طريق آگهى گرفته و خدا را خوب شناخته است جا دارد كه رزق و روزى خود را از طرف خدا ديررس نداند و خداوند را در قضاء متهم نكرده و بدبين نباشد . 65 - تمحيص . ميمون قداح از حضرت صادق عليه السّلام كه حضرت على عليه السّلام فرمود . اگر فرضا حالت رضاء بقضاء را بخواهند از من بگيرند و در مقابل او شتران سرخ زيادى به من بدهند من به اين معامله حاضر نخواهم شد . 66 - نوادر راوندى با اسناد خود از حضرت باقر از اجدادش عليهم السّلام كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود . آن كس كه توكل بر خدا نموده و داراى صفت قناعت و رضا باشد خداوند مهماتش را كفايت خواهد كرد . 67 - امالى طوسى عدهاى از ابى المفضل . . . از محمد بن عجلان كه گفت هنگامى با فقر و تنگدستى شديدى دست بگريبان شدم و در حال مضيقه و تهيدستى دوست وفادارى هم نبود و قرض سنگينى كه طرف پافشارى در مطالبهاش داشت داشتم . من براى رفع مشكل خود به طرف منزل حسن بن زيد كه امير و والى مدينه بود و آشنائى با هم داشتيم حركت كردم . محمد بن عبد اللَّه بن على بن الحسين كه از سابق با هم دوست بوديم متوجه مطلب و مقصود من شد . در بين راه مرا ديد و دستم را گرفت و گفت از وضع زندگى تو مطلع شدم . بگو بهبينم اكنون براى حل مشكلت چه كسى را در نظر گرفتهاى ؟ من گفتم حسن بن زيد امير مدينه را . گفت در اين صورت حاجت و خواستهات تامين نخواهد شد و به مطلوب نخواهى رسيد . بر تو باد به آن كس كه توانائى رفع مشكل تو را دارد و بخشندهترين بخشندهها است و آنچه كه آرزومندى از او بخواه كه من از پسر عمم حضرت باقر عليه السّلام شنيدم كه از پدرش و از اجدادش تا على بن ابى طالب از رسول خدا صلى اللَّه عليه و عليهم نقل كرد كه خداوند متعال در قسمتى از وحيش كه به يكى از انبياء نموده فرموده است .